■드림 하이■

"하나님의 이름으로"

unit 9: numbers,ordinals and plural marker 들

درس نهم: شماره ها ،اعداد ترتیبی ،و نشانه جمع

(توجه: ممکنه که بعضی اصطلاحات داخل کتاب معادل فارسی نداشته باشند. پس در اینجا هم با همون عنوان اصلی بیان میشوند)


نکته : 

(X) به معنای غلط

و (O) به معنای صحیح میباشد. 


اعداد بومی کره ای و چینی در زبان کره ای در مجموعه موازی و برابر از اعداد وجود دارد.

یکی از این اعداد دخیل چینی بودند که امروزه جزئی از سیستم اعداد کره ای محسوب می شود که به آنها sino korean number می گویند.

دسته دوم اعداد بومی کره ای هستند که با آنها native korean می گویند.

 اعداد کره ای اعداد چینی عدد
-----
☆ (하나 (한
☆ (둘 (두
☆ (셋 (세
☆ (넷 (네
다섯
여섯
일곱
여덟
아홉

열하나
열둘
열셋
열넷
열다섯
열여섯
열일곱
열여덟
열아홉
☆ (스물 (스무
서른
마흔

예순
일흔
여든
아흔
-----
-----
-----
-----
-----
-----
-----
영/ 공










십일
십이
십삼
십사
십오
십육
십칠
십팔
십고
이십
삼십
사십
오십
육십
칠십
팔십
고십



십만
백만
천만
0
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
30
40
50
60
70
80
90
100
1000
10000
100000
1000000
10000000
100000000


همین طور که میبینید، سیستم اعداد کره ای، خیلی سیستماتیک تر از اعداد انگلیسی (و حتی فارسی) است. هرچه به سمت اعداد بیشتر و بزرگتر می‌رود.

مثلاً برای شمردن عدد 11 به بالا در انگلیسی از کلمه جدید خاصی استفاده میشود.در فارسی همچنین است : یازده ،دوازده ،سیزده ،پانزده و...

ولی اعداد کره ای به شکل     (ده + یک) ---》십일  ویا  열하나

                                         (ده + دو) ---》십이  ویا  열둘 

برای اعداد بالاتر از 19 اعدد چینی اینگونه اند:   (دو + ده) ---》이십

                                                          (سه + ده) ---》삼십

هرچند اعداد بومی کره ای کلمات مخصوصی برای بعضی از اعداد دارند.

مثل    20---》스물 

                                                                                                               30---》 서른

نکته---》 اعداد بومی کره ای عدد صفر ندارند.


اعداد بومی کره ای و اعداد دخیل چینی چندین استفاده متفاوت دارند.

1. کلماتی که در جدول بالا، جلوی آنها ستاره (☆) گذاشته شده اند اعداد بومی کره ای "1 ،2 ،3 ،4، 20 " دارای اشکال اصلاح شده هستند. کره ای ها از این اشکال اصلاح شده زمانی استفاده می‌کنند که می‌خواهند یکی از این اعداد بومی کره ای را همراه با یک واحد شمارشی بیاورند.

مثل "명" واحد شمارشی انسان. یعنی می‌گویند: "한 명" به جای "하나 명"


2. کره ای ها زمانی که می‌خواهند تعداد کمی از اشیا را بشمارند از اعداد بومی کره ای استفاده می کنند.

مثل "맥주 세 병" به معنای "سه بطری مشروب" .

ولی زمانی‌که می‌خواهند تعداد زیادی از اشیا را بشمارند از اعداد چینی استفاده می کنند.

مثل "맥주  육십이 병" به معنای "62 بطری مشروب" .


3. برای اعداد بالاتر از 100، فقط از اعداد چینی استفاده می‌کنند (اعداد بومی کره ای فقط تا عدد 99 دارد).

مثلاً  "백삼십사"

نکته---》 این یک مورد دلبخواهی است که عدد "یک" را در اعدادی که با "یک" شروع می‌شوند اضافه کرد مثل: 100 و 1000 و... هرچند که گفتن عدد بدون آن معمول تر است.

 مثلاً برای گفتن عدد "صد" بهتر است بگوییم "백" . نسبت به "یکصد" یعنی"일백"


《---چند مثال دیگر

125 -----》 백이십오

247 -----》 이백사십칠

539 -----》 오백삼십구

764 -----》 칠백육십사

1457 -----》 천사백오십칠

83625 -----》 팔만삼천육백이십오

این مورد خیلی نادر است ولی می توانید برای اعداد بالای ۱۰۰ اعداد چینی و اعداد بومی کره ای را ترکیب کنید مثلاً عدد "134" می تواند چنین باشد: 백서른넷

هرچند که استفاده از اعداد چینی اولویت دارد نسبت به ترکیب این دو.


4. و در آخر، کره ای ها برای محاسبات ریاضی از اعداد چینی استفاده می کنند.

8×3=24            팔 곱하기 삼 이십사

12+7=19         십이 더하기 칠 십구

9-4=5               구 빼기 사 오

20÷5=4           이십 나누기 오 사



شمردن-->

دو راه برای شمردن اشیای قابل شمارش جود دارد.

هم میتوانید فقط اعداد را به تنهایی برای شمارش استفاده کنید؛ و هم می توانید اعداد را به همراه واحد های شمارشی استفاده کنید (عملکرد واحدهای شمارش ای نشان دادن نوع اسم شماره شده است).

برای شمارش، از اعداد بومی کره ای استفاده می کنیم.

زمانی که اعداد به تنهایی و بدون واحد شمارش است ساختارش چنین است:

 عدد + (قابل شمارش) اسم <--

<-- مثل

دو دانش آموز                학생 둘

ده دانش آموز                학생 열


و زمانی که اعداد را به همراه واحد های شمارشی استفاده می کنیم ساختار آن چنین می شود:

 واحد شمارشی + عدد + (قابل شمارش) اسم <--


<-- مثال

 ۵ دانش آموز (۵ نفر دانش آموز، ۵ تا دانش آموز)             학생 + 다섯 +명


گفتیم بعضی اعداد تغییر شکل میدهند:

<-- مثال

(학생 하나 명 (X

(학생 한 명 (O

<---و به همین ترتیب

학생  두 명

학생 세 명

학생 네 명

학생 스무 명


نکته--> وقتی که "스물" همراه با عدد دیگری باشد، مثل 21,22,23و... کلمه "스물" تغییر شکل نمی‌دهد ولی اعداد 1,2,3,4 که بعد از آن می آیند، به صورت تغییر شکل یافته استفاده می شود.

<-- مثال

스물 한 명 <---نفر21

스물 두 명 <---نفر22


و همچنین برای اعداد بزرگ (بالای 20) می توانید از اعداد چینی استفاده کنید (و همین طور که می دانید اعداد بومی کره ای تا 99 دارد و بالای 100 را مجبوری از اعداد چینی استفاده کنید)



اعداد ترتیبی--->

ساختار اعداد ترتیبی چینی و بومی کره ای با هم متفاوت هستند مثل طرز قرارگیری، ترتیب و موقعیت در یک سری.


برای اعداد چینی---> پیشوند " 제" را به اعداد چینی اضافه میکنند.

 مثلاً اولین 제일، یازدهمین제십일، و...

برای اعداد کره‌ای---> پسوند "번째" را به اعداد بومی کره ای اضافه می‌کنند.

 مثلاً پنجمین 다섯 번째 و یازدهمین 열한 번째و...

■ تنها یک استثنا وجود دارد ، این که عدد "یک" از اعداد بومی کره ای برای اعداد ترتیبی استفاده نمی شود و در عوض از کلمه خاصِ "첫" برای عدد یک استفاده می‌کنند.

(한 번째 (X

(첫 번째 (O

 اعداد ترتیبی اعداد چینی اعداد بومی کره ای
   اول 제 일 첫 번째
 دوم 제 이두 번째
 سوم 제 삼 세 번째
 چهارم 제 사 네 번째
 پنجم 제 오 다섯 번째
 دهم 제 십 열 번째
شانزدهم 제 십육 열여섯 번째
 بیستم 제 이십 스무 번째
 سی و ششم
.
.
.
 제 삼십육
.
.
.
서른여섯 번째
.
.
.




نشانه جمع "들" --->

ممکن است این سوال پیش بیاید که چگونه می توان تشخیص داد که یک اسم جمع است یا مفرد (البته در درس سوم کمی در این مورد توضیح داده شده)

کره ای ها از نشانه جمع들 برای جمع بستن استفاده می کنند. در زبان انگلیسی از نشانه جمع "s" برای جمع بستن استفاده می کنند و استفاده از آن اجباری است و در صورت عدم استفاده جمله ما اشتباه است. ولی در زبان کره ای استفاده از نشانه جمع اجباری نیست چون تعداد اسم ها معمولا مهم نیست. به بیان دیگر در زبان کره ای برای تعداد اسم ها دسته بندی گرامری خاصی وجود ندارد.

<-- مثال

یک دانش آموز              한 학생

پنج دانش آموز          다섯 학생

در اینجا کلمه 학생 به معنای دانش آموز هیچ تغییری نکرده و فقط عدد قبل از اون هست که نشان دهنده تعداد میباشد. (مفرد یا جمع بودن)

▪البته در فارسی هم در بعضی موارد همینطوره. مثلاً در همین مثال می گیم یک دانش آموز، ولی در انگلیسی می‌گیم: پنج دانش آموزان  five students

حالا سوال اینکه چه زمانی از 들 استفاده می کنند؟؟

کره ای ها نشانه جمع 들 را زمانی به اسم اضافه می‌کنند که جمع بودن آن اسم اهمیت داشته باشد. مثلاً 학생이 와요 هم می‌تواند به معنای "یک دانش آموز آمد" باشد و هم به معنای "دانش آموزان آمدند". پس اگر تاکید داشته باشند که تعداد دانش آموزانی که آمدند از یک بیشتر است از نشانه جمع 들 استفاده می کنند.یعنی  학생들이 와요

نکته اینه که این علامت تنها مختص اسم نیست بلکه این علامت را به ضمایر نیز اضافه می کنند به عنوان مثال اگر چه ممکن است به نظر بی‌فایده بیاید ولی کره ای ها ممکن است 들 را به 우리معنای "ما" اضافه کنند یعنی 우리들

هر چند که خود کلمه 우리 جمع است ولی اضافه کردن این نشانه جهت تاکید می باشد.


کلمات جدید


تمرینهای درس

درباره وبلاگ

سلام به همه دوستای خوبم.
من جینا هستم مدیر وبلاگ.
تشکر میکنم از اینکه این وبلاگ رو برای یادگیری این زبان انتخاب کردین.
من خیلی به زبان کره ای علاقه داشتم و شروع کردم به یاد گیری اون از همین سایتهای موجود و نرم افزارها. اما از یه جایی به بعد مجبور شدم از منابع انگلیسی استفاده کنم. وتصمیم گرفتم کتابهایی رو که ترجمه میکنم ترجمشون رو در اختیار شما هم قرار بدم تا استفاده کنین.
امیدوارم مطالبم مفید باشه براتون. P͕͗̅α͕͗̅я͕͗̅к͕͗̅ J͕͗̅ι͕͗̅η͕͗̅α͕͗̅
M Esfandiari

آخرین پستها


نویسندگان


صفحات جانبی


کد ِکج شدَنِ تَصآویر

کداهنگ برای وبلاگ

کد ِکج شدَنِ تَصآویر

کداهنگ برای وبلاگ

آمار وبلاگ

کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :